فرستنده: من/گیرنده:…

یادت هست؟ نه به گمانم!
آن زمان پدر و مادرت بر بالین مادرم بودند که من به دنیا آمدم، این را از آلبوم آبی بزرگ عکس‌م می‌گویم. تو نبودی و من امدم.
راستش به خاطر ندارم چطور با هم دوست شدیم، هر چند می‌دانم دلیلش پدرم و پدرت بود، بلاخره هم دانشگاهی بودند و مادرها هم کلی با هم رفت آمد داشتند و من و تو هم کم‌کم در عالم خودمان دنیای خودمان را ساختیم.

یادم هست از اولش هم می‌خواستی پزشک شوی و من سودای پرواز داشتم! من تخیل می‌کردم، دانشمند می‌شوم و دنیاها را نجات می‌دهم، می‌شوم منجم و فیزیکدان و زیست‌شناس و شیمیست که کلی نقاشی می‌کند و عاشق گل بازی است و تو می‌گفتی عاشق شعر هستی و آمپول زدن به مریض‌ها که خوب بشوند بروند پیش مادرشان. راستی از اول هم مامانی بودی برعکس من که به تنهایی خوگرفته بودم. تو مادرت همیشه همراهت بود و من! من مادرم دانشگاه، پدرم دانشگاه!
گذشت و ما آمدیم.
آمدیم ایران… یادت می‌آید؟ من که آن سال‌های سخت را فراموش نمی‌کنم. راستی فراموش کردم بپرسم وقتی برگشتی ایران به تو چه گذشت، به من که سخت گذشت سخت…

یادم هست وقتی مستاجر خانم تهرانی بودیم، خانه به قدری بزرگ بود که زمین فوتبالش کرده بودیم و توپ به سقف می‌کوبیدیم، من تنه‌ات می‌زدم و تو پخش زمین… من اینجا بود که کلی می‌خندیدم و تو اخم می‌کردی و لگ می‌پراندی…

دلم پر کشید… چقدر آن سال‌ها عجیب و سخت بود…

می‌دانی آخرین دوستی نزدیکمان به سال‌های کنکور تو بر می‌گردد، آخر تو یکسال کوچکتر از من بودی و من پدرت بودم. یادت هست من به تو می‌گفتم پسرم؟!

معلم‌های کنکورت را انتخاب کردم، کوچینی شیمی، نادری ریاضی، زیست شناسی یادم نیست آرام فر گفتم یا…

به هرحال قبول شدی… آقای دکتر.
دانشگاه رابطه‌ها را شست و تو مثل همیشه درسخوان بودی و من بازیگوش… من عاشق داستان ساختن و غوطه در تخیل‌هایم و تو عاشق درس و مشقت. حتی بزرگ هم شده بودیم با اشتیاق به داستان‌های بی سروته کودکیم نمی‌خندیدی… یادت هست گفتی عاشق اون داستان سگی بودی که عاشق صاحبش بود تا دمش را از دست داد، یا دخترکی معلول که با غرق کردن خودش در دریاچه روستایش را نجات داد؟

آخرین دیدارمان هم خوب نبود! فاصله‌هایمان بیشتر و بیشتر شده بود ولی باز برایم دوست تمام دوران بودی. یادت هست آخرین بار آبمیوه به دست با دوستان کودکی سربه‌سر هم می‌گذاشتیم؟ برای چند ماه پیش بود؟ ماه رمضان بود به گمانم، آخرین افطاری در مهمانی‌های دوره‌ایی بزرگترها. یعنی چندین ماه پیش…

آخ محمد دلم برای اون روزها تنگ شد.

دلم می‌خواهد یکبار دیگر کنارت می‌بودم… خیلی زود رفتی. امشب فهمیدم که از پیش‌مان رفتی… کجایش را نمی‌دانم فقط می‌دانم رفتی.

دلم برایت تنگ شد و تنگ می‌ماند.
دوستت دارم محمد شوشتری به یادت می‌مانم حتی اگر به مراسم تدفینت نیایم حتی اگر هیچ وقت به مانند همیشه به بهشت زهرا نیایم.

محمد امروز از ته دل برایت گریه کردم… محمد…//////

Advertisements