جنازه‌های دمکراسی

His final moments were as violent as the uprising that overthrew him.

  • تصاویر التماس‌های حقیرانه موجود ظالم و سراپا خون نگاه‌ها را به خود جلب کرده! تصاویری که آکنده از نفرت و احساس انتقام جویی از یک جامعه فئودالی است! جامعه‌ایی یا جامعه‌هایی که شرایط رسیدن به دمکراسی را لبخندزدن بر جنازه دیکتاتورشان می‌دانند. این جوامع با خون و انتقام سرآغاز خود را رقم زدند و دیکتاتور پیشین بی‌خون‌ریزی! بی‌خون این شد و اسیرکشی آکنده از نفرت همراه با التماس‌های دیکتاتور چه شود!

بیداری اسلامی، الهام گرفته از انقلاب ۵۷ است.
جمهوری اسلامی ایران

  • هر دیکتاتوری اپوزسیونی می سازد که کم و بیش هم‌شکل خود اوست، هم دیکتاتور جنس‌اش و طبیعت‌ش را از فرهنگی می‌گیرد که از آن متولد شده و هم اپوزسیون! شاید به  همین خاطراست که جامعه شعارش”الشعب یرید اسقاط النظام” را فراموش کرد.
  • حال کسی که خود را ولی‌امرالعراب می‌دانست با کشتن بیش از سیزده‌هزار نفر، با نوع کشته شدنش عده‌ایی را با خود همراه کرده، عده‌ایی که او را شهید قزافی می‌دانند و راهش را ادامه می‌دهند! پس گویی شکست حکومت لیبی پیروزي بود اما مرگ قدافی خیر.

برای اینکه بت‌ پرست نباشی کافی نیست که بت‌ها را شکسته باشی، باید خوی بت پرستی را ترک گفته باشی.
نیچه

  • اما کیلومتری آنطرفتر! دیکتاتوری خونخوار دیگری بیش از سه‌هزار همشهری! و هموطن! و انسان! را به خاطر صندلی قدرت به خاک و خون کشیده، جایی که جهانیان منتظر محاکمه‌ی دیکتاتوری دیگر بشاراسد هستند، دیکتاتوری همچون صدام، قذافی، شيخ خالد بن احمد بن محمد آل خليفه، حسنی مبارک، عبدالله ثانی، زین‌العابدین بن علی  و…!

حال باید دید بهار عربی و بیداری اسلامی، الهام گرفته از انقلاب ۵۷ است به کجا ختم می‌شود! هر سرآغازی خود سرآغازی است برای پایان خود.

 

The End of the Affair

12 Libya's new regime forces fire their weapons at fighters loyal to fugitive strongman Muammar el-Qaddafi as a comrade plays a guitar during a battle in Surt on Oct. 10, 2011, in a drive to control Qaddafi's hometown after a monthlong siege. (Aris Messinis/AFP/Getty Images) View original.

پ.ن: عکس‌هایی از نشنال جئوگرافی/لیبی

Advertisements

One thought on “جنازه‌های دمکراسی

  1. به نظر در کشورهایی مثل ما به اسم دموکراسی انقلاب می شود و مردم با هزاران آرزو به آن ها می پیوندند اما در انتها سرنوشت همان دیکتاتوری است که ممکن است با اسامی مختلف نمود کند اما باطنا همان دیکتاتوری است.نمی دانم چند نسل باید بگذرد تا ما به آنجا برسیم که می خواهیم.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s