زندگی یانه

 اینم از “انه” های چند روز اول سال…

*بازی یانه: دیوانه وار مشغول بازی Crayon Physics Deluxe هستم. یک نوستالژی به معنای واقعی, دوست داشتنی وCrayon Physics Deluxe پر از کودکی و فکرهای کودکانه. بازی با رسم چند خط و کشیدن نقاشی های کودکانه شروع و به سرعت به اعتیادی تبدیل می شود.
شاید زیاد مشابه نورهود عزیز نباشه ولی دست کمی از بازی دوست داشتنی دوران اوایل راهنمایی نداره. قرار این بازی ساده که توسط  کمپانی Kloonigames ساخته و از بازی های سندباکس محسوب می شود شامل یک گوی و یک ستاره است. تمام قول و قرار از این بازی رساندن این دو به یکدیگر است آن هم فقط در یک صفحه و با کمک قواعد فیزیکی و نیوتنی, همین! به این سادگی. ولی گاهی اوقات برای رسیدن این دو باید از یک قلعه, یک پرتگاه, یک غول و یا غلبه بر نیروی جاذبه بگذری, البته با کمک چند تا خطی,…
بد نیست دانلود کنید.

کافه پیانو - نوشته فرهاد جعفری *کتابانه: خیلی خیلی دیره ولی بلاخره خواندم. یک جورهایی با این “کافه پیانو” همزاد پنداری کردم. هر چند فوق العاده نبود ولی, مجاب شدم با هر جان کندنی باز هم کمی کتاب دستم بگیرم… خیلی وقت بود کتاب نخوانده بودم… به “فرهاد جعفری” باید تبریک گفت, بلاخره سرانه کتابخوانی کشور را کمی بالا برد.
کتاب بعدی که نیمه تمام گرد خورده, کتاب دیگری از نویسنده مشهور “زندگی کوتاه است, نامه ای به قدیس آگوستین”, است. یوستین گوردر نروژی در کتاب “دنیای سوفی” روندتاریخی فلسفه را به صورت داستان می گوید, البته بسیار جذاب.

*موسقی یانه: فکر کنم فعلا باید با همان Craig Armstrongو One Republic سر کنم تا سیزده را به در کنیم. هر چند Craig Armstrong فوق العاده دنیایی رویایی برای من ساخته است.
*سفرانه: فعلا منتظر تا رسد به روزش/
*معمارانه: یکمی شوخی بود.