بی مایه

مرو اي دوست
مرا از دست من اي يار
كه منم زنده به بوي تو
به گل روي تو

سال ها بود. سال ها. شعري نشنيدم. شايد هم نديدم شاعري. آهنگي كه به دل بشيند. دلي كه احساس كند. احساسي كه بر انگيزد. انگيخته ايي كه برآشفته شود. آشفته ايي كه آشوب كند. آشوبي كه مجنون كند. مجنوني كه تازه كند. تازه ايي كه آماده كند.
سال ها بود پيش خودم تحريم كردم. تحريم كردم آهنگسازان بي مايهَ ايراني را. شعرهاي خالي از هر محتوا را. سال هاست كه دنبال آهنگ هاي دل مي گردم. جمع مي كنم تا گم نكنم. شايد تنها “اوهام” معنا داشت. چه آهنگ هاي كوبنده. چه شعرهاي كهنه اش كه بوي تازه گي مي داد. “عصار” هم انتخاب بعدي بود. انتخابي كه شايد به خاطر مد باشد. ولي از “ساكسيفون” حجازي نمي توان چيزي نگفت، از تاثيري كه روي شعر و صداي “اسپانيولي” عصار داره.
حالا يك خوانندهَ جديد به اين دو خوانندهَ ايراني اضافه كردم.
گم نشده بود. ولي كشف شد با يكي از آلبوم هاي اعجاب آور. چيزي كه دنبالش بودم شايد.
اصفهاني با ترانهَ “مرو اي دوست” كه با سبك نزديك به آلترناتيو اعجاب كرد. البته بعد از اون “طلب” هم جاي خود بسيار زيباست. آلبوم “بركت” زيبا كار شده. متنوع. پاپ و راك و آلترناتيو… عربي، شرقي(“ماراتي ي” هند كه به پاكستاني نزديكه)!!!
اصفهاني را مي شناسم. كم. از سنتي به پاپ رسيد حالا هم به اينجا. اين را هم مي دونم كه چند وقتيه كاري بيرون نداده بود و كار تازه را هم گويي در “امارات” ضبط كرده!!!
كل نوشته بهونه بود. بهونه براي گفتن اينكه منم گوش مي كنم. شما هم گوش كنيد. مي دونم كه ضرر نمي كنيد چون من مي گم…
پس: مرو اي دوست… مرو از دست من اي يار… كه منم زنده به بوي تو… به گل روي تو…

Advertisements

7 thoughts on “بی مایه

  1. سلام… چون باز هم مي خوام به وبلاگت بيام لينك وبلاگت رو بي اجازه مي چسبونم به شيشم .

Comments are closed.